Γνωστός τραγουδιστής, μιλώντας στην Espresso και τον Αλκίνοο Μπουνιά αναφέρθηκε στο πώς μπήκε στον καλλιτεχνικό χώρο, αλλά και τα προβλήματα που αντιμετώπισε από συναδέλφους του.

Ο λόγος για τον Τάκη Μπινιάρη.

Διαβάστε απόσπασμα της συνέντευξης:

Στον καλλιτεχνικό χώρο πώς μπήκες;

Τελειώνοντας το σχολείο έμπλεξα με ένα συγκρότημα στο Χαλάνδρι, που λεγόταν Sailors. Ο παλιός παρουσιαστής Ομηρος Αθηναίος, επειδή έμοιαζα με ξένο, με βάφτισε Πίτερ Μπάρις και με παρουσίαζε στο Bunny club, στο Σύνταγμα, σαν Αμερικανό τραγουδιστή. Στη συνέχεια τραγουδούσα ξένα τραγούδια σε διάφορα κλαμπ, μέχρι που βρέθηκα στο κέντρο Φλίσκο, στη Φωκίωνος Νέγρη, όπου εμφανιζόταν η Αντζελα Δημητρίου. Με παρότρυνση του επιχειρηματία άρχισα να τραγουδάω λαϊκά. Είχα τέτοια επιτυχία που τα πιάτα έφταναν μέχρι τον λαιμό μου!

 Αντιμετώπισες προβλήματα ζήλιας από τους συναδέλφους σου;

Πολλά, επειδή, όταν τραγουδάω, τα δίνω όλα! Εχω φάει το… ξύλο της αρκούδας στα κέντρα με τα μεγάλα σχήματα. Ο πρώτος που απέλυαν ήμουν εγώ. Κάποια στιγμή η Ελντα Πανοπούλου μού είπε «φύγε από τα κέντρα με τις φίρμες και πήγαινε στα μικρά, δεν θα αντέξεις».

 Τι σου έκαναν δηλαδή;

Μου χαμήλωναν τον ήχο, άλλαζαν τα φώτα να μην πέφτουν πάνω μου, μου άλλαζαν θέση στο πρόγραμμα και βέβαια τα ερωτικά ζητήματα ήταν το άλφα και το ωμέγα σε αυτές τις δουλειές… Κάποια στιγμή ήμουν σε ένα σχήμα και δεν ήξερα πού να σταθώ στην πίστα! Πήγαινα δίπλα σε έναν τραγουδιστή και τα άκουγα από τον συνθέτη, γιατί ο τραγουδιστής αυτός ήταν ο δεσμός του. Πήγαινα από πάνω σε μια ηθοποιό που είχε έρθει να μας δει και ο επιχειρηματίας, που ήταν καψούρης μαζί της, έβγαζε αφρούς…

Σ’ αυτήν τη δουλειά, αν δεν είσαι αρπακτικό, δεν μπορείς να κάνεις μεγάλη καριέρα και οι πόρτες ανοίγουν με πάρε δώσε, ό,τι κι αν είναι αυτό, δεν γίνεται αλλιώς. Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, έλεγα «όχι» σε μια σεξουαλική πρόταση κάποιου και μετά χάλαγε η συνεργασία, ενώ τη θέση μου την έπαιρνε κάποιος άλλος με εμφανώς λιγότερα καλλιτεχνικά προσόντα από μένα. Κι αυτό, άλλωστε, το δείχνει και η πορεία μας: εγώ υπάρχω ακόμη, είμαι ενεργός, ενώ εκείνος έχει εξαφανιστεί πολλά χρόνια τώρα.