Τον χρόνο πίσω γυρνά η Δέσποινα Βανδή και θυμάται πώς ήταν η ίδια πριν από 15 χρόνια.

Της λείπει κάτι από τότε; «Νομίζω ότι εσείς το βλέπατε έτσι. Σαφώς ήμουν αλλιώς, όλοι ήμασταν αλλιώς, η πραγματικότητα που ζούσαμε ήταν Υπερβολική, αλλά μου αρέσει περισσότερο το τώρα. Είναι πιο κανονικό. Δεν μου λείπει κάτι από τότε. Ίσως οι μεγάλες παραγωγές και τα shows που έκανα στο Rex. Τίποτε άλλο», λέει στο Down Town.

Μετανιώνει για κάτι από εκείνη την περίοδο; «Θα ήθελα να είχα εκείνη την εποχή τη λογική, τη φιλοσοφία και την οπτική που έχω τώρα στα πράγματα. Στο σήμερα μου τις αποφάσεις μου τις ορίζω μόνο εγώ. Οι επιλογές και οι αποφάσεις είναι καθαρά δικές μου. Δεν ήταν έτσι τότε. Τώρα, αν έχω κάπου να απολογηθώ είναι μόνο στον εαυτό μου. Δεν θα έκανα κάποιους συμβιβασμούς που έκανα»

Τότε, έβγαζε cd και τα 15 τραγούδια γίνονταν επιτυχία. Τώρα μία τον χρόνο και αυτή με το ζόρι. Πώς το σχολιάζει;

«Τότε, έβγαιναν οι δίσκοι και ήταν αλλιώς. Όλο αυτό το πράγμα συνέβη όχι επειδή άλλαξαν οι δισκογραφικές, ούτε η κοινωνικοπολιτική κατάσταση της χώρας. Όλο αυτό το πράγμα άλλαξε από τα ραδιόφωνα. Όταν έφυγαν οι παραγωγοί και άρχισαν να παίζουν οι playlists, αμέσως αυτοματοποιήθηκε όλο το σύστημα. Βγάζεις ένα τραγούδι και παίζει για 2-3 μήνες και τέλος. Έφυγαν ο ανθρώπινος παράγοντας, το ανθρώπινο στοιχείο, η ευαισθησία και η ψυχοσύνθεση του κάθε παραγωγού. Τότε, έβγαζες έναν δίσκο και ο ένας ήθελε να παίζει το Όλα Οδηγούν Σε Εσένα, ο άλλος το Ανάβεις Φωτιές, ο άλλος το Στα 'δωσα Όλα κι ο άλλος το Υποφέρω. Και αυτό γινόταν σε όλους τους δίσκους των μεγάλων καλλιτεχνών, και έτσι αμέσως διαδίδονταν όλα τα τραγούδια στον κόσμο. Τώρα είναι μια στείρα και αυτοματοποιημένη κατάσταση που μας οδήγησε σε αυτό το πράγμα. Αφού λες «για ποιον να βγάλω δίσκο αυτήν τη στιγμή;». Για τους fans, σίγουρα ναι. Αλλά επί της ουσίας, από έναν ολόκληρο δίσκο μπορεί να παίξουν δύο τραγούδια», καταλήγει στο Down Town.