«Όσοι πιστεύουν ότι εμείς, οι κυνηγοί, είναι που επιλεγούμε τα θηράματα μας πλανώνται πλάνη τεράστια και επικίνδυνη. Για τους ίδιους» αναφέρει ο Αλέξανδρος Λυκουρέζος.

Εννοεί πως αν εκείνη δεν θέλει, τότε καμία ελπίδα να την πιάσει» με την αρσενική τσιμπίδα; «Εκτός φυσικά κι αν ορμήσεις να την βιάσεις» απαντά στο Πρώτο Θέμα.

-Μπρρρρ, ούτε στον χειρότερο εφιάλτη μου…

«Αν εκείνη θέλει τότε η σχέση θα προχωρήσει, αν δεν θέλει, τότε καμία ελπίδα».

-Ποια η πρώτη θηλυκή ύπαρξη που τάραξε την καρδιά και εκτόξευσε τον οργανισμό σου;

«Φυσικά η Αλίσια», είπε, με το ίδιο υποδόριο γελάκι και με χαρά μικρού παιδιού. Και αμέσως έσπευσε να δείξει μια φωτογραφία της.

-Κουκλάρα με τα όλα της...

«Η Αλίσια από τη Βραζιλία, Είχε έρθει να δει τη Ελλάδα. Έτσι, εντελώς τυχαία έπεσα πάνω της, έτσι την ερωτεύτηκα και σχεδόν αμέσως το 1966, την παντρεύτηκα. Εγώ την ανακάλυψα. Εκείνη με επέλεξε».

Η συνέχεια μοιάζει με σενάριο πολιτικού και ερωτικού θρίλερ: «Τον Ιούλιο του 1967 δραπετεύουμε από την Αθήνα των πραξικοπηματιών και καταλήγουμε μεταξύ Λονδίνου και Παρισιού. Ο πατέρας της Αλίσια ήταν Βραζιλιάνος, η μητέρα της Αμερικανίδα. Στο μεταξύ ο πατέρας μου ήταν φυλακή. Λόγω δημοκρατικών φρονημάτων. Στο Λονδίνο, για τα προς το ζην, η Αλίσια επιδίδεται στο μόντελινγκ. Ο γάμος αυτός κράτησε εφτά χρόνια».

-Εφτά χρόνια γρουσουζιά...

«Απ' αυτό τον γάμο προέκυψαν τα δύο πρώτα παιδιά μου, ο γιος μου Ιάσων, σήμερα κοντά στα 50, και η κόρη μου Μαρία, τρία χρόνια νεότερη του. Η πρώτη μου κόρη είναι η Μαρία, η δεύτερη είναι Ελένη-Ζωή...».

-Και γιατί τρία ονόματα;

«Μαρία η γιαγιά μου, που λάτρευε τη Ζωίτσα, Ελένη Λυκουρέζου η γιαγιά μου από την πλευρά του πατέρα μου. Ενα από τα πιο ανθεκτικά κύτταρα της οικογένειας που "κατέληξε» στα εκατό. Δηλαδή έφαγε με το κουτάλι έναν ολόκληρο αιώνα, Και Ζωή από τη Ζωή μου».

-Και η τρίτη κόρη;

«Η Μάρθα Κουτουμάνου από τον πρώτο γάμο της Ζωής. Επί της ουσίας αληθινή κόρη μου κι αυτή»