Οι άνθρωποι της τηλεόραση συνηθίζουν να βλέπουν μετά τις εκπομπές ή τις σειρές για να δουν τον εαυτό τους και να διορθώσουν τυχόν λάθη.

Ο Αντώνης Σρόιτερ δεν είναι ένας από αυτούς, καθώς δεν έχει δει ποτέ τον εαυτό του στο δελτίο ειδήσεων και εξηγεί τους λόγους, μιλώντας στο "Βήμα".

Τα παρακολουθείτε τα δελτία σας;

«Αυτή την τραυματική εμπειρία την αποφεύγω».

Γιατί τραυματική;

«Θεωρώ εξαιρετικά βαρετό να βλέπω τον εαυτό μου να λέει πράγματα που ήδη ξέρω πως τα είπα. Αν αυτό ικανοποιεί την αυταρέσκεια κάποιου, για εμένα είναι σκέτη πλήξη. Δεν βλέπω ποτέ τα δελτία μου. Ούτε το πρώτο δεν είχα καθίσει να παρακολουθήσω, εκείνο για άλλους λόγους, υποθέτω από το τρακ».

Το θυμάστε το πρώτο δελτίο σας;

«Πώς δεν το θυμάμαι! Μάρτιος του 2009. Και το πρώτο κεντρικό δελτίο Σαββατοκύριακου ήταν τον Οκτώβριο του 2008».

Ήταν στόχος σας η εκφώνηση ειδήσεων;

«Ξεκίνησα τη δημοσιογραφία το 1992 βαθιά επηρεασμένος από την εικόνα των καινούργιων τότε στη χώρα ιδιωτικών καναλιών. Σε αυτή τη δουλειά όμως ποτέ δεν ξέρεις πού θα σε πάει η βάρκα. Δούλεψα πολλά χρόνια σε εφημερίδες, στην "Απογευματινή", στην "Ισοτιμία", στο "Πρώτο Θέμα", οπότε δεν είχα πια στο μυαλό μου την τηλεόραση. Τυχαία προέκυψε η πρόταση, και ήταν και μεγάλο ρίσκο, γιατί με έριξαν αμέσως σε κεντρικό δελτίο».

Ποια ήταν η αίσθηση;

«Η αίσθηση ενός ανθρώπου που τον πετάνε στον Ατλαντικό, ρίχνουν και καμιά εκατοστή καρχαρίες, και περιμένουν να δουν ποιος θα τον φάει πρώτος».

Βουτήξατε όμως.

«Επειδή είχα άγνοια κινδύνου. Μου άρεσαν οι προκλήσεις. Το είδα και ως ευκαιρία να ακουστώ επαγγελματικά. Ηταν όμως ένα τεράστιο ρίσκο που μπορεί και να με κατέστρεφε. Αν βγεις στο γυαλί και αποτύχεις σε επίπεδα τηλεθέασης ή συντριβείς από τους ανταγωνιστές, τελειώνεις. Είναι σαν να μην έχεις υπάρξει ποτέ».